انعکاس پندار، گفتار و کردار

این جهان کوه است و فعل ما ندا

سوی ما آید نداها را صدا

مولانا

«مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ۖ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ»

( آیه 15 سوره الجاثیه)

حتما تا کنون برای یکبار هم که شده کوه رفتید.

و شاید در خلوت آن آواز بلندی سر داده باشید.

و انعکاس آنچه را که گفته‌اید بدون کم و زیاد شنیده باشید.

همین تفریح هیجان‌انگیز، اصل انعکاس را یادآوری می‌کند.

در مدار زندگی ( که اینجا لازم است کل آن را به یک کوهستان شبیه بدانید ) همه‌ی ما چه بدانیم و چه ندانیم، در معرض مکانیزم قانون انعکاس هستیم. پندار ، گفتار و کردار ما مجموعه‌ی رفتارهای ما هستند.

هر کدامشان به میزان خود در کیفیت زندگی ما اثر دارند.

هرچند پندار ما به گفتار و گفتار ما در نهایت به کردار می‌انجامد؛ هر کدامشان به تنهایی نیز اثری شگرف در ما و بر ما ایجاد می‌کنند.

هرچند انسانهای غافل در تصوری ساده‌لوحانه‌، خود را قادر به اختفای پندار ناپسندشان در زیر نقابِ ریای گفتار و کردار می‌دانند، مکانیزم قانون انعکاس با اقتدار راه خویش در پیش می‌گیرد.

در علوم امروزی بخشی از پاسخ مناسب برای انسان‌های غافل با عنوان زبان بدن بیان می‌شود.

چرا می‌گویم بخشی از آن؟!

چون این زبان فقط فاش کننده‌ی یک ناهماهنگی فجیع میان خود و آن زبانِ عرصه‌ی دهان است.

اما حقیقت این است که آن انسان ریاکار از تاثیری که این ناهماهنگی خودخواسته در ضمیر او می‎گذارد، غافل است.

هرچند بخشی از پندها و آموزه‌ها ناظر بر تاثیر رفتارهای ما بر دیگران است.

اما حقیقت این است که هدف اصلی آن‌ها (که در بر گیرنده این منظور ظاهری نیز می‌تواند باشد) همان انعکاسی است که سراسر وجود ما را در بر می‌گیرد.

 

چه کنیم؟ آری چگونه باشیم؟!

رفتارمان، گفتارمان و پندارمان را چگونه مدیریت کنیم تا انعکاسی عالی نصیب‌مان شود؟!

آنچه من تاکنون به تجربه دریافته‌ام قرار گرفتن در مدار پربرکت سپاسگزاری است.

آیین زیبای سپاسگزاری آغاز و انجامش در هاله‌ای از نگرش و انرژی مثبت کادوپیچ شده است.

و انسان سپاسگزار برای حضور مداوم در این مدار فراوانی و برکت، با تذکر و بر شمردن داشته‌ها و فرصت‌هایش، ضمیر خویش را مملو از احساس عالیِ اتصال به منبع خیر می‌نماید.

زمانی فکر غالب شما در سمت مثبت قطب‌نمای زندگی قرار گرفت، گفتار و رفتارتان نیز خواسته یا ناخواسته در همان سمت نقش‌آفرینی می‌کند.

شما در کوهستان زندگی خویش ندای شکر نعمت سرمی‌دهید.

لذا گوشتان لایق شنیدن صدای فزونی و برکت می‌شود.

شکر نعمت، نعمتت افزون کند.

سعــدی

دوست دارم زمانی که حرف از کوهستان به میان می‌آید، آن را با تمام جزئیاتش تصور کنید.

پستی‌ها و بلندی‌هایش.

صخره‌ها و دره‌هایش.

لغزش‌ها و ریزش‌هایش.

تندیِ آفتاب و خنکای نسیمش.

سختی کوهنوردی و لذت صعودش.

همه‌ی این‌ها را که می‌گویم برای یک مقصود است:

عزیزان! هیچ تابلوی نقاشی‌ای با تک رنگ محبوب نقاش، چشم‌نواز و دل‌ربا نمی‌شود.

شما برای داشتن یک زندگی متعالی، هرگز قادر نخواهید بود عناصر بیرونی را مورد تاثیر قرار دهید.

آنچه شما قادر به آن هستید انتخاب نوع و میزان تاثیری است که از آن عوامل و عناصر می‌پذیرید.

و آنچه برای ساختن انعکاس عالی نجات‌بخش است؛ تقویت و تحکیم این باور در ضمیرتان است.

 

زندگی‌تان سرشار از احساسات عالی.

ابراهیم شاهی.

نهم مهر ماه 1397

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *